Ημερολόγιο Αρχαίων Ελλήνων

Ομάδα Λάβρυς,Ελληνικός Πολυθεϊσμός,Δωδεκάθεο,Οικιακή λατρεία,Household Worship.

Wikipedia

Facebook


CURRENT MOON

Φιλοσοφικά Ρητά

Ευγενείς Τέχνες

Διαστημόπλοιο Γαία




Ο άνθρωπος, στην διαχρονική εξέλιξη της γνωριμίας του με τον κόσμο, βρέθηκε στην ανάγκη προσδιορισμού της έννοιας του χρόνου. Στην αρχή, του ήταν αρκετό να μετρά το χρόνο, χρησιμοποιώντας το φυσικό περιοδικό φαινόμενο της ημέρας, της νύκτας και αργότερα του ημερονυκτίου.

Κατόπιν, η ανάγκη καλλιέργειας και συλλογής των διαφόρων καρπών για την επιβίωσή του, τον οδήγησε στη συνειδητοποίηση της εναλλαγής των διαφόρων εποχών, κάθε μία από τις οποίες ευνοούσε την ανάπτυξη και διαφορετικής βλάστησης. Το φυσικό φαινόμενο της εμφάνισης και της απόκρυψης της Σελήνης διαπιστώθηκε ότι είναι περιοδικό φαινόμενο, που διαρκεί συγκεκριμένο αριθμό ημερονυκτίων.

Από το ημερονύκτιο στο μήνα

΄Ετσι, μετά τον προσδιορισμό της χρονικής μονάδας του ημερονυκτίου, ο άνθρωπος οδηγήθηκε στον προσδιορισμό της αμέσως μεγαλύτερης χρονικής μονάδας, που ήταν η χρονική διάρκεια από τη στιγμή της εμφάνισης της Σελήνης μέχρι την αμέσως επομένη επανεμφάνισή της.

Αυτή η χρονική διάρκεια, η νέα αυτή χρονική μονάδα, ονομάσθηκε από τους ΄Ελληνες μήν (μήνας) ή συνοδικός μην. Άλλωστε η λέξη μην (μήνας) σημαίνει Σελήνη (μήνη).

Από το μήνα στο έτος

Η συνειδητοποίηση, εξ άλλου, της περιοδικής ανανέωσης των εποχών, σε συνδυασμό με τη χρονική μονάδα του μηνός, οδήγησε στον προσδιορισμό νέας, μεγαλύτερης χρονικής μονάδας, του έτους. Οι αρχαίοι ΄Ελληνες γνώριζαν, ότι το έτος είναι διάστημα χρόνου, το οποίο ισούται με τη χρονική διάρκεια μιας πλήρους περιφοράς της Γαίας γύρω από τον ΄Ηλιο 365 ¼ ημέρες. Αργότερα ο ΄Ιππαρχος προσδιόρισε με μεγαλύτερη ακρίβεια το πλήθος των ημερών του έτους, προσέγγιση η οποία υπολείπεται της γνωστής σήμερα μόνον κατά ελάχιστα λεπτά.

Η Μαθηματική βάση του Ελληνικού Ημερολογίου

Οι Έλληνες χώριζαν το έτος σε12 Σεληνιακούς (συνοδικούς) μήνες και επειδή γνώριζαν, ότι ο κάθε συνοδικός μήνας δεν είχε ακέραιο πλήθος ημερών ( 29 ½ ημέρες περίπου), έδιναν στους μήνες διάρκεια 30 ημερών (τέλειοι μήνες) και 29 ημερών(κοίλοι μήνες) εναλλάξ. Κανένας μήνας δεν είχε 31 ή 28 ημέρες όπως σήμερα, και φρόντιζαν ώστε η πρώτη ημέρα εκάστου μηνός να συμπίπτει, κατά το δυνατόν, με την Νέα Σελήνη (Νουμηνία).

΄Ετσι όμως, το Σεληνιακό έτος, δηλαδή οι 12 Σεληνιακοί μήνες, ισοδυναμούσε με άθροισμα 354 ημερών, δηλαδή ήτανε μικρότερο κατά 11 ¼ ημέρες από την πραγματική διάρκεια του Ηλιακού έτους.

Για να καλύψουν αυτή τη διαφορά, προχώρησαν στην εξής διόρθωση: υπολόγισαν, ότι σε κάθε 8 Σεληνιακά έτη προέκυπτε έλλειμμα 90 ημερών, δηλαδή ένα έλλειμμα 3 μηνών των 30 ημερών έκαστος ( 11 ¼ Χ 8= 90). Γι΄ αυτό, στη διάρκεια των οκτώ Σεληνιακών ετών, παρενέβαλλαν τρείς(3) εμβόλιμους μήνες:
  • έναν στην διάρκεια του τρίτου έτους,
  • δεύτερον στη διάρκεια του πέμπτου έτους
  • τρίτον στη διάρκεια τού όγδοου έτους (πλήρης οκτωχρονιά, εννεαετηρίς)
Ο μήνας αυτός συνήθως, έμπαινε εμβόλιμος αμέσως μετά το μήνα Ποσειδεώνα (περίπου,23 Νοεμ.- 22 Δεκ.), και ονομαζόταν: Ποσειδεών Β΄. ΄Ετσι, μέσα σε 8 ηλιακά έτη, προέκυπτε εξίσωση του χρόνου μεταξύ των 8 Σεληνιακών ετών και των 8 Ηλιακών ετών.

Με αυτόν τον τρόπο οι Αρχαίοι ΄Ελληνες δημιούργησαν το δικό τους ημερολόγιο, το οποίο, επειδή στηριζόταν κατά κύριο λόγο στους Σεληνιακούς (συνοδικούς) μήνες και διορθωτικά στο Ηλιακό έτος, λεγόταν Ηλιακό Σεληνιακό ημερολόγιο. Υπάρχει και το Ηλιακό ημερολόγιο, καθώς και το γνησίως Σεληνιακό ημερολόγιο που χρησιμοποιούσαν οι Ανδρομέδιοι Έλληνες, της περιοχής σου Ισραήλ. Ωστόσο επειδή το Ηλιακό ημερολόγιο ήταν πιο ακριβές, ονομάστηκε Ηλιακό Σεληνιακό ημερολόγιο και φέρει πρώτα το όνομα του Θεού Ηλίου, του γιου του Θεού Υπερίων και της Θείας. Οι τεχνητοί πλανήτες Γαία και Σελήνη, που κινούνται στο διάστημα ως διαστημόπλοια, λέγονται και δίδυμοι πλανήτες διότι κινούνται δίπλα δίπλα. Ο Θεός Ήλιος είναι αδελφός της Θεάς Σελήνης και η Σελήνη είναι τοποθετημένη ακριβώς λίγο επάνω από τη Γαία, προκειμένου να εποπτεύει τους ανθρώπους από τις αυτοκαταστροφικές τους συνήθειες. Η Σελήνη είναι τεχνητός κατασκοπευτικός δορυφόρος με τεράστια υπερμεγέθη κανόνια, που η διάμετρός τους προσεγγίζει το μέγεθος της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Εξωτερικά έχει λεπτό φλοιό προκειμένου να κρύβει και να προφυλάσσει τα όπλα της. Ακόμη και οι κρατήρες της είναι τεχνητοί για κάλυψη των υπόγειων δραστηριοτήτων της.

Πηγή: Άγγελος Λιβαθινός, Καθηγητής Μαθηματικών- Λυκειάρχης
 

Μπορείτε να κάνετε λήψη των αρχείων που επισυνάπτονται παρακάτω: